"Bir gün, soğuk bir Anadolu akşamında düşünceler içinde yalnız başımıza yürürken, biz dahil çevremizdeki insanların, hep bir şeylerden şikayet ettiklerini fark ettik. Yaşadıkları dünya, vatandaşı oldukları ülke ve hatta bulundukları çevre hakkında, durmadan ama durmadan yakınan bu büyük kitlenin bir amaca sahip olmadığını keşfettik. Bu kitlenin, söylemek istediği onca şeyi varken, neden halen suskun kaldığını uzun süre anlayamadık.

Masum olduğu kadar, sahip olduğu güzelliklerin ve gücün farkında olmayan bu kitlenin, amaçsız, yürek yakan serzenişlerini duymak, duyurmak istedik.

Kendini tanımasını ve böylece kendini anlayıp kendine sahip çıkmasını ve hem kendinin hem de çevresinin farkına varmasını amaç edindik.

Oturduğu yerden ahkam kesen, çok şey bildiğini sanıp burnunun ucunu göremeyen, evet sen! Cesaretini topla ve Çıkıntı’ya gel! Burası senin, bizim, hepimizin aynası olacak! Sorgulayarak, merak ederek, kafa patlatarak, tartışarak ve ancak ve ancak paylaşarak, kendimizi ve aslında ne istediğimizi, neye ihtiyaç duyduğumuzu bulabiliriz. Boş oturmak, hazıra konmak istiyorsan, sakın buraya gelme.

İşte sana fırsat!

Cesaretin varsa, sende katıl Çıkıntı’ya!"

Çıkıntı